"ลองถามตัวเองสักครั้ง ว่ายังมีความหวังกับความรักมั้ย"

 

 

ผมมีโอกาสได้ไปดูหนังเรื่องนี้เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาครับ หลังจากที่ได้เห็นกระแสของเรื่องนี้มาเยอะ ทำให้พอจะรู้ล่วงหน้าว่าจะต้องเจออะไรบ้าง (แต่ก็มีบางอย่างที่มากกว่าที่คิด)

 

เรื่องย่อ ตัวหนังเล่าถึงความสัมพันธ์ของเด็กชาย 2 คน ที่คนนึงมีครอบครัวที่อบอุ่น (โต้ง) และ อีกคนหนึ่งที่ต้องจากครอบครัว มาอยู่กับอาม่า 2 คน(มิว) ด้วยความที่บ้านใกล้กันทำให้เด็ก 2 คนเป็นเพื่อนที่สนิทกัน จนวันนึงพี่สาวของโต้ง ได้หายสาปสูญจากการหลงป่า ทำให้ครอบครัวของโต้ง ต้องย้ายออกจากบ้านหลังเก่า เพื่อที่จะลืมเหตุการณ์ ความสัมพันธ์ของเด็กทั้ง 2 คนในวัยเด็ก จึงต้องหยุดลง

 

 

 จนหลายปีถัดมา ทั้ง 2 คนได้มาเจอกันอีกครั้ง ในขณะที่โต้งกำลังสับสนเรื่องความรัก และครอบครัวโต้งก็ไม่อบอุ่นเหมือนก่อน ส่วนมิวเองก็ต้องพบกับความเหงาที่กัดกินหัวใจ ตั้งแต่เสียอาม่าไป แม้ทั้งคู่จะมีเพื่อนอยู่รอบตัวก็ตาม

 

 

การเจอกันของทั้ง 2 คน เหมือนเป็นการทดแทนในสิ่งที่หายไปของทั้งคู่ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงเริ่มลึกซึ้ง... เกินกว่าคำว่าเพื่อน...

 

 

 สำหรับคนที่สงสัยอยู่ว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังเกย์รึเปล่า ขอตอบว่า ใช่ครับมันเป็นหนังเกย์

ผมเองก็เป็นพวกที่ไม่ชอบเรื่องของพวกรักร่วมเพศเท่าไหร่(ดูเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก) แต่ก็ต้องบอกว่า หนังเรื่องนี้มีดีกว่าที่คิด หนังเรื่องนี้มีมากกว่าฉากเอาใจพวกรักร่วมเพศ(เหมือนหนังเกย์ไทยก่อนหน้านี้) หนังเรื่องนี้ไม่ได้มีแต่เรื่องความใคร่ แต่่ว่าหนังเรื่องนี้นำเสนอแง่มุมของความรัก ในรูปแบบต่าง ๆ พร้อมกับมุมกล้องและภาพที่ไม่ด้อยกว่าหนังคุณภาพเรื่องไหน(น่าจะดีกว่ามาตรฐานหนังไทยด้วยซ้ำ) และยังมีเพลงประกอบที่ไพเราะตลอดทั้งเรื่อง(จะรู้สึกแปลก ๆ หน่อยตรงเป็นเพลงผู้ชายร้องให้ผู้ชายนี่แหละ)

 


 

ส่วนตัวผม ๆ ว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังเรื่องที่ดีที่สุดของไทยในปีนี้เลย(อาจจะดีสุดในรอบหลาย ๆ ปีด้วยซ้ำ) ถ้าตัดเรื่องรักร่วมเพศไป ผมว่ามันมีดีกว่า Season Change ซะอีก 

สุดท้าย ผมอยากให้คนที่ยังมีอคติกับหนังเรื่องนี้อยู่ ให้ลองไปดูซักครั้ง ไม่งั้นคุณอาจจะเสียใจ ที่พลาดดูหนังดี ๆ เรื่องหนึ่งในโรงหนังครับ

"ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง" 

สุขสันต์วันลอยกระทง T-T

posted on 24 Nov 2007 22:44 by fun-all-time

 Lonely ลอยกระทง...

หลังจากจด ๆ จ้อง ๆ มานาน ในที่สุดก็มี Blog กะเค้าซักที ทั้ง ๆ ที่ตั้งใจจะเขียนตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ(จริง ๆ ก็คือขี้เกียจน่ะแหละ) ก็เลยพึ่งจะได้เขียนเอาตอนนี้ จริง ๆ ก่อนหน้านี้ก็เคยไปดู Blog มาหลายที่ ทั้ง Pantip แล้วก็ My Space แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะมาเขียนที่นี่ ส่วนนึงคงเพราะได้อ่าน Blog ที่นี่บ่อยสุด(เนื่องจากมีคนรู้จักทาง Internet เขียนอยู่ที่นี่เยอะมากกกกกก) แถมดูแล้วที่นี่น่าจะเขียนได้ง่ายสุด ก็เลยมาเขียนที่นี่ด้วยประการฉะนี้

สำหรับเหตุผลที่คิดเริ่มเขียน Blog นั้น ส่วนนึงคงเพราะกระแสนั่นแหละ ก็คนรอบข้างดันมี Blog กันหมด ก็เลยเป็นความกดดันให้ต้องมีบ้าง อีกส่วนนึงก็เพราะอยากลองปล่อยความคิดของเราให้คนอื่นได้เห็นบ้าง เผื่อจะได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นจากคนที่มาอ่าน จะได้เห็นมุมมองใหม่ ๆ ในชีวิตกะเค้ามั่ง

ยังไงก็ตาม เราก็หวังว่า Entry นี้คงไม่ใช่ครั้งแรก ครั้งเดียว และครั้งสุดท้าย ที่จะได้เขียน หวังว่าเราคงมีโอกาส(และขยันพอ) ที่จะกลับมาเขียนอีกนะ ^_^"


edit @ 2007/03/04 12:48:15